Petrol düştü: İran savaşı için görüşme umutları arzı canlandırabilir

Petrol fiyatları, ABD ile İran arasında savaşı sona erdirme ve Körfez tedarikini yeniden canlandırma ihtimaline dair haberlerin artmasıyla geriledi; yatırımcılar jeopolitik risk primi düşüşünü fiyatlıyor.

Gelişme, ABD'nin İran'a ilettiği bildirildiği 15 maddelik plan ve taraflar arasında yeniden müzakerelere dair haberlerin yayılmasıyla hız kazandı. Bu haberlerin ardından 25 Mart'ta Brent vadeli işlemleri gün içinde yüzde 4–5 civarında düşerek psikolojik 100 dolar eşiğinin altına çekildi; aynı dönemde ABD West Texas Intermediate (WTI) kontratları da çift haneli oynaklık yaşadı. Daha sonra kısa süreli toparlanmalar görüldü ancak fiyat hareketleri haber akışına yüksek duyarlılık gösteriyor.

Piyasalar açısından bu tür haberler arz şoku ihtimalini zayıflatıyor; düşen risk primi küresel hisse senetleri ve risk iştahında yükselişle paralel ilerledi. Enerji vadeli işlemlerinde açık pozisyonların artması ve opsiyon piyasasındaki düşüş bahisleri, kısa vadede aşağı yönlü baskı oluşturdu. Ancak sevkiyatların Körfez'den yeniden başlaması teknik olarak zaman alacağından, fiziksel ürünler ve rafineri stokları üzerindeki baskı bir süre daha sürebilir.

Daha geniş ekonomik bağlamda, Uluslararası Enerji Ajansı (IEA) ve diğer kurumların uyarıları, rafineri ürünleri ve jet yakıtı tedarikinde kısa vadeli sıkışıklık riskinin sürdüğünü gösteriyor; Avrupa için jet yakıtı stoklarının sınırlı olduğu yönündeki değerlendirmeler piyasa katılımcılarının temkinli kalmasına neden oluyor. Enerji arzındaki toparlanma beklentisi enflasyon ve merkez bankası kararları üzerindeki etkileri hafifletse de, tedarikteki belirsizlik jeopolitik risk algısını canlı tutuyor.

Analistler, haber akışına bağlı yüksek volatilitenin korunacağını, kalıcı bir düşüş için somut, tarafların kabul edebileceği bir anlaşmanın ve Körfez'den sürdürülebilir sevkiyatların teyidine ihtiyaç olduğunu belirtiyor. Kısa vadede Brent ve WTI'da teknik destek ve direnç seviyelerine sıkı izleme, yatırımcıların pozisyon yönetiminde belirleyici olacak; uzun vadede ise OPEC+ üretim kararları ve küresel talep görünümü belirleyici faktörler olarak öne çıkıyor.