New York'ta Lüks Konutlara Pied-à-Terre Vergisi Yürürlüğe Giriyor

New York Şehri, Belediye Başkanı Zohran Mamdani ve Vali Kathy Hochul tarafından önerilen ve Temmuz ayında yürürlüğe girmesi beklenen yeni "pied-à-terre" vergisiyle lüks ikinci konut sahiplerinden önemli gelir elde etmeye hazırlanıyor. 15 Nisan 2026'da duyurulan bu vergi, değeri 5 milyon dolar veya daha fazla olan ve sahiplerinin New York dışında birincil ikametgahı bulunan bir ila üç ailelik evleri, apartman dairelerini ve kooperatifleri hedef alıyor. Temel amacı, şehrin yapısal bütçe açığını kapatmaya yardımcı olmak olarak belirtilen bu önlem, başlangıçta yıllık yaklaşık 500 milyon dolar gelir sağlamayı öngörüyor.

Vergi teklifi, New York Şehri Sayıştay Denetçisi Mark Levine'in 30 Nisan 2026 tarihli kapsamlı raporuyla detaylandırıldı. Raporda, verginin yaklaşık 11.200 yüksek değerli ikinci konuttan 500 milyon dolar gelir getirebileceği teyit edildi. Ancak Levine, kiralanan mülkler için muafiyetler, davranışsal değişiklikler ve kooperatif/apartman dairesi değerlemelerindeki belirsizlikler gibi faktörler nedeniyle bu tahmini gelirin 340 ila 380 milyon dolara düşebileceği konusunda uyarılarda bulundu. 12 Haziran 2026'da New York Şehri Finans Departmanı (DOF) tarafından açıklanan taslak kurallar, verginin 1 Temmuz'dan itibaren nasıl uygulanacağına dair daha fazla netlik getirdi. Bu kurallar, 5 milyon doların üzerindeki birinci sınıf konut mülkleri, kooperatif birimleri ve apartman daireleri için ek ücretler öngörüyor.

Bu verginin lüks gayrimenkul piyasasında önemli bir şok etkisi yaratması bekleniyor. Uygulama aşamasında, vergiye tabi mülk sahipleri ile Finans Departmanı arasında ikamet durumu, değerleme ve kural uyumu konularında potansiyel anlaşmazlıklar öngörülüyor. Departman, yanlış belge sunanlara karşı cezalar uygulamaya hazırlanırken, bazı durumlarda verginin yarısı kadar ek ceza kesilebileceği belirtiliyor. Verginin, New York gayrimenkulünü bir servet depolama aracı olarak kullanan şehir dışı ultra zengin sakinleri ve küresel seçkinleri hedef aldığı vurgulanıyor.

Bu tür varlık vergisi uygulamaları küresel çapta artan bir eğilimin parçası olarak değerlendirilebilir. İngiltere'de de benzer şekilde ikinci konutlara yönelik vergilendirme politikaları bulunuyor. Örneğin, İngiltere'deki yerel yönetimler, Nisan 2025'ten itibaren ikinci konut olarak sınıflandırılan mülkler için standart Emlak Vergisi'nin (Council Tax) iki katına kadar ek ücret uygulayabiliyor. Ayrıca, 31 Ekim 2024 itibarıyla, 40.000 sterlin üzerindeki ek konut alımlarında yüzde 5'lik ek Damga Vergisi (Stamp Duty Land Tax) uygulanıyor. Bu durum, New York'taki yeni verginin, servet eşitsizliğini azaltma ve kamu gelirlerini artırma çabalarının uluslararası bir yansıması olduğunu gösteriyor.

Analistler ve piyasa beklentileri, New York'taki pied-à-terre vergisinin gerçek gelir potansiyelinin, mülk sahiplerinin davranışsal tepkileri ve uygulama zorlukları nedeniyle başlangıçtaki tahminlerden farklı seyredebileceğine işaret ediyor. Verginin nihai olarak ne kadar gelir sağlayacağı ve lüks gayrimenkul piyasasını nasıl etkileyeceği, önümüzdeki dönemde yakından izlenecek. İngiltere'de ise İşçi Partisi'nin, mevcut ikinci konut vergileri dışında, daha geniş kapsamlı bir "konak vergisi" veya "servet vergisi" getirme ihtimali piyasalarda spekülasyonlara yol açıyor. Ancak bu tür vergilerin karmaşık doğası ve potansiyel sermaye kaçışı riskleri, uygulamalarını zorlaştırabilir. Her iki ülkedeki gelişmeler de, hükümetlerin bütçe açıklarını kapatma ve servet eşitsizliğini giderme hedefiyle daha agresif vergi politikalarına yönelme eğiliminde olduğunu gösteriyor.